Konwergencja realna typu sigma w strefie euro - Pietrucha, Jacek (Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 2022)
W rozdziale rozważana jest konwergencja typu sigma w strefie euro na tle warunków spójności unii walutowej. W przypadku uwzględnienia wszystkich 19 państw członkowskich obecny poziom konwergencji jest wyższy niżeli w połowie lat 90. Poziom konwergencji między krajami strefy euro zbliżony jest do poziomu konwergencji realnej między stanami USA, co więcej, nie odbiega znacznie również od konwergencji realnej między regionami w Polsce. Widoczne są jednak również niepokojące procesy. Dotyczą one zwłaszcza dywergencji krajów południa Europy. W konsekwencji występuje wyraźna dywergencja w grupie 12 krajów w osi północ-południe. Punktem zwrotnym były asymetryczne efekty kryzysu 2007+. Kolejnym szokiem zwiększającym dywergencję okazała się pandemia COVID-19. Pełen obraz procesów konwergencji w strefie euro obejmuje zatem grupę krajów doświadczających konwergencji i tym samym zmniejszenia luki rozwojowej względem krajów rdzenia – są to głównie byłe kraje transformacji systemowej oraz grupę krajów południa doświadczających dywergencji. Drugim niepokojącym zjawiskiem jest pogarszanie się stanu konwergencji po wystąpieniu silnego szoku (kryzys 2007+, pandemia). Wskazuje to pośrednio na siłę asymetrycznych szoków w strefie euro, słabość mechanizmów kompensowania asymetrycznych szoków oraz mniejszą podatność niektórych krajów na ich skutki.
Pietrucha, J. (2022) Konwergencja realna typu sigma w strefie euro. W: E. Pancer-Cybulska, B. Baran i E. Szostak (red.), Procesy konwergencji i dywergencji w Europie. Monografia jubileuszowa dedykowana Profesorowi Janowi Borowcowi (s. 70–82). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu
Keywords: strefa euro; konwergencja realna; Unia Gospodarcza i Walutowa; PKB; euro area; real convergence; Economic and Monetary Union; GDP