Aktywność fizyczna studentów szkół medycznych i wybrane jej uwarunkowania na tle populacji studentów innych kierunków - Szreniawa, Bartłomiej; Zwierzchowska, Anna (Wydawnictwo Akademii Wychowania Fizycznego im. Polskich Olimpijczyków we Wrocławiu, 2019)
Cel badań. Celem pracy była ocena aktywności ﬁzycznej studentów uczelni medycznych i wybra-nych jej uwarunkowań na tle populacji studentów z innych szkół wyższych. Materiał i metody. Badaniami objęto 3148 studentów I roku studiów z 11 różnych uczelni Katowic, Chorzowa i Kra-kowa, z czego studentów szkół medycznych było 711. Zastosowano metodę sondażu diagnostycz-nego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety autorstwa Umiastowskiej. Przyjęto poziom istotności p = 0,05. Wyniki. Największa grupa studentów (40%) ćwiczyła tylko raz w tygodniu. Niespełna 30% studentów ćwiczyło więcej niż trzy razy w tygodniu. Młodzież szkół medycznych nie różniła się pod tym względem od pozostałych badanych. W grupie medycznej tylko 4% przy-znało, że trenuje w klubach sportowych, a aż 28%, że ćwiczy jedynie na obowiązkowych zaję-ciach wychowania ﬁzycznego. W obu przypadkach studenci szkół medycznych wypadali nieko-rzystnie w porównaniu z pozostałymi, a różnice były statystycznie istotne (odpowiednio p = 0,001, p = 0,002). Najpopularniejszymi formami aktywności ﬁzycznej wśród studentów były jazda na rowerze i ćwiczenia w domu. Dla studentów szkół niemedycznych dominującą motywacją do podejmowania aktywności ﬁzycznej okazała się przyjemność (62%), natomiast studenci szkół medycznych w jednakowym stopniu wskazali przyjemność, zdrowie i sylwetkę (57%). Wnioski. Studenci szkół medycznych, mimo że znacznie częściej niż inni dostrzegają znaczenie sprawności ﬁzycznej w swoim przyszłym zawodzie, rzadziej deklarowali, że trenują w klubach sportowych i częściej ograniczali swoją aktywność do obowiązkowych zajęć wychowania ﬁzycznego.
Keywords: studenci; szkoły medyczne; aktywność ﬁzyczna